Rząd Donalda Tuska rozpoczął wielką akcję skierowaną przeciwko tzw. dopalaczom. Co do słuszności takiego postępowania nikt nie ma wątpliwości. W ostatnich dniach w mediach pojawiło się wiele informacji na temat zatruć i zgonów spowodowanych zażyciem tych środków.

2 X do większości sklepów z dopalaczami w kraju wkroczyła policja i Sanepid. Zamknięto w ten sposób większość działających w naszym kraju tzw. smartshopów. Był to początek definitywnego rozwiązania tego problemu.
Rząd jest zdeterminowany żeby kwestię dopalaczy rozwiązać raz na zawsze. Dlatego też oprócz wspomnianej akcji, powstał projekt zmian w prawie, które pozwolą szybko i skutecznie reagować na pojawianie się na rynku nowych substancji – co dotychczas było głównym powodem niepowodzeń w walce z dopalaczami.

Zgodnie z rozwiązaniami zaproponowanymi przez Ministerstwo Zdrowia, będą one traktowane podobnie, jak narkotyki. Różnica będzie polegała na tym, że wszelkie środki odurzające, wobec których pojawią się podejrzenia o szkodliwość, będą wycofywane z legalnego obrotu na okres 18 miesięcy, bez względu na to, czy ktoś nazwie je obiektami kolekcjonerskimi, czy w jakikolwiek inny sposób. W tym czasie zostaną przeprowadzone badania potwierdzające ich szkodliwość oraz ewentualne procedury związane z umieszczeniem ich na liście substancji niedozwolonych. Powyższe rozwiązania pozwolą błyskawicznie reagować na pojawianie się na rynku nowych typów dopalaczy.

Pozostaje mi wyrazić przekonanie, że problem zostanie wreszcie ostatecznie rozwiązany

Po raz kolejny reprezentowałem Sejm przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sprawa dotyczyła warunków świadczeń emerytalno-rentowych dla Polaków pracujących poza granicami RP. Trybunał orzekł, że brak precyzyjnego określenia kryterium „miejsca zamieszkania” w wypadku ustalania renty rodzinnej jest niezgodny z konstytucją.

5 lipca 2010 r. o godz. 13.00 Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne Sądu Okręgowego w Warszawie XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych dotyczące warunków świadczeń emerytalno-rentowych dla Polaków pracujących poza granicami RP.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie przesłanki stałego miejsca zamieszkania na obecnym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, w części odsyłającej do art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z art. 65 tej ustawy jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 konstytucji.

Trybunał umorzył postępowanie w części dotyczącej badania zgodności z konstytucją § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 marca 1984 r. w sprawie okresów zatrudnienia za granicą i zasad udzielania świadczeń emerytalno-rentowych z tytułu tego zatrudnienia ze względu na cofnięcie pytania prawnego w tym zakresie.

Trybunał Konstytucyjny rozpoznawał pytanie prawne Sądu Okręgowego w Warszawie, przed którym zawisła sprawa Alicji W., zamieszkałej w Kanadzie, ubiegającej się o rentę rodzinną po zmarłym mężu. Mąż Alicji W. w okresie od 8 stycznia 1981 r. do 28 lutego 1989 r. był zatrudniony u zagranicznego pracodawcy za granicą za zgodą władz polskich. Następnie wraz żoną zamieszkał w Toronto, gdzie zmarł 25 lutego 1994 r. Możliwość uwzględnienia okresu pracy zmarłego przy ustaleniu prawa do renty rodzinnej jest uzależniona – przez art. 9 ust. 1 ustawy o FUS – od warunku stałego zamieszkania zainteresowanego (domicylu) na obecnym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Trybunał Konstytucyjny orzekł niekonstytucyjność takiej regulacji z uwagi na  nieadekwatność  i niedookreśloność kryterium „miejsca zamieszkania” w wypadku ustalania renty rodzinnej. Niejasne jest m.in., jakiego momentu dotyczy wymaganie domicylu (moment uzyskania uprawnień emerytalnych przez osobę, po której dochodzi się renty rodzinnej; moment ustalenia renty rodzinnej).

TK rozstrzygał sprawę na tle obecnie obowiązującej konstytucji, mocno eksponującej element rzetelności legislacji, której komponentem jest zgodność ocenianej regulacji prawnej z zasadą zaufania do prawa, którą wyraża art. 2 konstytucji. Wątpliwości konstytucyjne zgłoszone przez sąd pytający dotyczyły kryterium domicylu, wprowadzonego w  ustawodawstwie przed konstytucją z 1997 r. i przeniesionego do ustawy o FUS jako regulacji przejściowej wobec rozciągniętych w czasie sytuacji nabywania prawa do świadczeń z zaopatrzenia społecznego w warunkach zmiany systemu. Poprzedni system zabezpieczenia społecznego, był w większej mierze oparty o rozdzielanie środków dokonywane z udziałem państwa. W przeciwieństwie do obecnego systemu, gdy podstawowe znaczenie ma kapitał zgromadzony przez osobę podlegającą ubezpieczeniu. Poprzedni system charakteryzował się większą swobodą ustawodawcy co do wprowadzenia przesłanek i warunków uzyskiwania świadczeń. Obecna ocena systemu ubezpieczenia społecznego jest silnie ukierunkowana koniecznością przestrzegania zasady rzetelności legislacji i stawia wyższe wymagania brakowi arbitralności co do wyboru kryteriów w tym zakresie. W każdym  razie ogranicza ustawodawcę co do możliwości arbitralnego wprowadzania tu kryteriów obcych celowi danej instytucji. Wymóg domicylu jest zaś właśnie takim obcym kryterium.

TK zaznaczył, że – ze względu na konkretny charakter kontroli konstytucyjności wszczętej na podstawie pytania prawnego – stwierdzenie niekonstytucyjności przesłanki domicylu dotyczy tylko renty rodzinnej, w warunkach, gdy prawo osoby, po której renta przysługuje i które stanowi podstawę do nabycia renty rodzinnej, nie było dotychczas ustalone i tylko sytuacji determinowanej przedmiotem sprawy (w zakresie odesłania do art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o FUS).

TK zauważył, że przesłanka domicylu jest wykorzystywana przez ustawę o FUS jako przesłanka negatywna, decydująca o odmowie emerytury lub renty w znacznie szerszym zakresie, niż tylko renta rodzinna i tylko wobec kręgu podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. c, a więc w zakresie szerszym, niż przedmiot wyroku TK.

Wątpliwości dotyczące zgodności przesłanki zamieszkiwania w Polsce z  celemustawy o FUS konflikt tej ograniczającej przesłanki z innymi wartościami konstytucyjnymi, zagadnienie proporcjonalności (pozbawienie świadczenia a zasada art. 67 konstytucji, nie powołanego przez pytającego  na tle niniejszej sprawy), a także okoliczność, że osoby pozbawione świadczenia (z uwagi na przesłankę braku polskiego domicylu), uiszczały składkę na ubezpieczenie społeczne – czynią niezbędnym zajęcie się przez ustawodawcę tą kwestią w szerszym zakresie podmiotowym i przedmiotowym, niż to wynika z niniejszego rozstrzygnięcia.

Rozprawie przewodniczyła sędzia TK Teresa Liszcz, a sprawozdawcą była sędzia TK Ewa Łętowska.

Wyrok jest ostateczny, a jego sentencja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw.

Dziś weszły w życie nowe przepisy zaostrzające kary za jazdę po pijanemu. Osoby które „na dwóch gazach” spowodowały wypadek będą tracić prawo jazdy dożywotnio. Tylko w wyjątkowych przypadkach sądy będą mogły odebrać uprawnienia do kierowania na krótszy czas.

Sejm wybrał wczoraj swoich przedstawicieli do Krajowej Rady
Prokuratury. Województwo lubuskie będzie miało w niej swojego
reprezentanta. Jest nim poseł Witold Pahl z Gorzowa. Poza nim w skład
rady z ramienia Sejmu wejdą Grzegorz Karpiński, Jarosław Matwiejuk i
Mieczysław Łuczak.

Krajową Radę Prokuratury utworzono ją na mocy obowiązującej od 31
marca nowelizacji Ustawy o prokuraturze, która rozdzieliła funkcje
ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego. Jej zadaniem jest
stanie na straży niezależności prokuratury.
W skład Krajowej Rady Prokuratury wejdzie 25 członków. Czterech posłów,
minister sprawiedliwości, prokurator generalny, przedstawiciel
prezydenta, dwóch senatorów, prokurator wybrany przez zebranie
prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokurator wybrany przez
zebranie prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej, trzech prokuratorów
wybranych przez zebranie prokuratorów Prokuratury Generalnej oraz
jedenastu prokuratorów, wybranych przez zgromadzenia prokuratorów w
prokuraturach apelacyjnych.

więcej informacji
Witold Pahl – 504 259 277

Udogodnienia dla osób niewidomych, e-sądy i ułatwienia w składaniu
pozwów zbiorowych, to efekty pracy posła Witolda Pahla w Sejmie. W
regionie poseł zachęca do przekazywania lokalnym organizacjom pożytku
publicznego 1 procenta podatku.Poseł poinformował o
efektach prac podkomisji sejmowej ds. zmian w Kodeksie Cywilnym którą
kieruje. Jedną z najświeższych spraw które rozpatrywała komisja, było
ułatwienie osobom niewidomym dokonywania czynności prawnych. – Dotąd
osoba niewidoma na podstawie art 80 KC zmuszona była do zawierania
wszelkich umów za pośrednictwem notariusza – powiedział poseł – teraz
takie osoby będą mogły podpisywać umowy jedynie w obecności zaufanej
osoby. Nowelizacja obecnie czeka na podpis prezydenta.

Witold
Pahl zaapelował także do lubuskich samorządowców, aby przygotowali się
do wejścia w życie ustawy o informatyzacji urzędów administracji
publicznej, urzędów skarbowych i ZUS, która została przyjęta przez
Sejm. – Dzięki nowym regulacjom do komunikowania się z urzędami przez
internet nie będzie już potrzebny drogi podpis elektroniczny -
powiedział – spowoduje to, że większość spraw będzie można załatwić z
domu.

Poseł poinformował o rozpoczynającym właśnie działalność
e-sądzie. – Od stycznia w Lublinie działa pierwszy taki sąd w Polsce i
czwarty w Europie. Za jego pośrednictwem będzie można składać pozwy w
ramach elektronicznego postępowania upominawczego. Szacuje się, że w
pierwszym roku trafi tam 400 tys. spraw, co powinno zredukować liczbę
najprostszych spraw w innych sądach. Sąd ten swoim zasięgiem obejmuje
cały kraj.

Poseł poinformował także o swojej inicjatywie mającej
na celu zachęcanie gorzowian do przekazywania 1% podatku na lokalne
organizacje pożytku publicznego.
- W ubiegłym roku gorzowianie
przekazali około 1 mln 600 tys. zł, z tego 1 122 525,98 gr trafiło do
lokalnych fundacji i stowarzyszeń – powiedział radny Tomasz Gierczak
- z prostej kalkulacji wynika, że pół miliona wyciekło poza region.
Apeluję do radnych, aby przyłączyli się do akcji i zachęcali
mieszkańców do przekazywania 1% podatku lokalnym stowarzyszeniom i
fundacjom.
Marcin Gucia, koordynator akcji, zapowiedział
rozkolportowanie kilku tys. ulotek i kilkuset plakatów z listą
wszystkich 27 organizacji pożytku publicznego z Gorzowa oraz krótką
informacją jak przekazać 1% swojego podatku. Powstanie też specjalny
serwis internetowy z szczegółowymi instrukcjami jak przekazywać swój
podatek oraz opisami gorzowskich OPP.

W ubiegłym roku najwięcej
pieniędzy udało zebrać się gorzowskiemu hospicjum (623 tys.),
Stowarzyszeniu im. św. Brata Krystyna (89 tys.) i Lubuskiemu
Stowarzyszeniu Pomocy Szkole (88 tys.). Pełna lista znajduje się pod
poniższym linkiem: http://www.mofnet.gov.pl.

Ogółem w ubiegłym roku 7,3 mln Polaków przekazało OPP 380 mln zł.
Oznacza to, że przeciętnie jedna osoba wpłaca 52 zł. W rankingu
województw lubuskie zajmuje ostatnie miejsce z kwotą 7,23 mln zł.

Projekt nowelizacji przewiduje ustawy o komornikach, przewiduje że sąd mógłby obniżyć opłatę za egzekucję. Został on pozytywnie zaopiniowany przez sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka.Nowelizacja autorstwa ministerstwa sprawiedliwości, zakłada, ze wnioski takie rozpatrywałby sąd, który uwzględniając w szczególności nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów, mógłby obniżyć wysokość opłat.

Zapis
ten budzi kontrowersje wśród posłów, ostatecznie jednak komisja
pozostawiła go w projekcie. Za pozytywną rekomendacją dla projektu było
18 posłów, nikt nie był przeciw, dwóch wstrzymało się od głosu. Projekt
trafi teraz do drugiego czytania w Sejmie, które prawdopodobnie
odbędzie się już w nowym roku.

Zdaniem przewodniczącego komisji Ryszarda Kalisza (Lewica), który wstrzymał się od głosu, sądy nie poradzą sobie z dużą ilością wniosków o obniżenie opłat. Wskazał, iż rocznie jest około 1,5 mln spraw komorniczych.

W
opinii Jerzego Kozdronia (PO) planowane przepisy dotyczące wniosków o
obniżenie opłat są niezgodne z ustawa zasadniczą. Poseł przypomniał, iż
na konstytucyjne prawo obywateli do sądu i efektywnego wymiaru
sprawiedliwości składa się także sprawna egzekucja komornicza.
Natomiast, jak wyjaśnił, projektowane zapisy oznaczają zasypanie sądów
setkami tysięcy wniosków w sprawie obniżenia opłat. Dodał, iż na razie
w projekcie brak jest jasnych reguł uzasadniających obniżenie przez sąd
opłaty komornika.

- Efektem tej radosnej twórczości
legislacyjnej będzie spowolnienie egzekucji komorniczych i niepewność
komorników odnośnie wpływających do nich opłat – zaznaczył Kozdroń. Dodał, iż ma nadzieję, że zapis zostanie zmodyfikowany na etapie dalszych prac legislacyjnych.

Witold
Pahl (PO) zaznaczył natomiast, iż sądy powinny udźwignąć rozpatrzenie
dodatkowych wniosków, choć, jak dodał, sprawa wymaga jeszcze
przeanalizowania.

Arkadiusz Mularczyk (PiS) powiedział, że zmiana oznaczałaby dodatkowe obciążenie sądów, ale dla dobra wymiaru sprawiedliwości konieczne jest, aby opłaty były proporcjonalne i współmierne.
Zaznaczył, że do tej pory komornik zwykle egzekwował najwyższą stawkę.
Ocenił też, że zmiana nie wpłynie na sprawność i szybkość egzekucji, a
jedynie dotyczy formalnej kwestii wysokości opłat.

Jak wskazano w uzasadnieniu projektu, na wprowadzenie możliwości
zmniejszenia wysokości opłat komorniczych przez sąd wskazywało
ministerstwo zdrowia. W opinii tego resortu rozwiązanie takie miałoby szczególne
znaczenie dla publicznych zakładów opieki zdrowotnej, w odniesieniu do
których nakład pracy komorników związany z prowadzeniem postępowania
egzekucyjnego jest z reguły niewielki.

Krajowa Rada Komornicza w stanowisku przesłanym w ubiegłym
tygodniu wskazała natomiast, że rozwiązanie pozwalające na obniżenie
opłaty egzekucyjnej przez sąd już obowiązywało i zostało usunięte na
mocy nowelizacji z maja 2007 r. Jak zaznaczyła KRK, decyzję taką
podjęto wówczas z uwagi na stwierdzoną nieprzydatność tej instytucji i konieczność odstąpienia od nadmiernego obciążania sądów powszechnych.

Według
innych zapisów projektowanej nowelizacji uregulowane mają zostać m.in.
sprawy postępowań dyscyplinarnych wobec komorników sądowych, asesorów i
aplikantów komorniczych, które do tej pory częściowo regulowane były
tylko na mocy rozporządzenia ministra. Rozpatrywaniem postępowań
dyscyplinarnych miałaby zajmować się komisja złożona z 22 osób i
powoływana przez Krajową Radę Komorniczą. Kadencja komisji ma trwać
cztery lata.

Ponadto nowela dotyczy zastępstwa komornika w
przypadku jego śmierci lub odwołania oraz procedury obsady wolnego
stanowiska komornika sądowego i w ocenie autorów projektu mają ją
usprawnić.